من زنم

     از سوسک می ترسم

           از تاريکی وحشت دارم

                         غُر می زنم‌‌

                               گريه می کنم

                       و محتاجِ شانه هايِ مردانه ات هستم

                                                        - تا مرا ضعيف بخوانی-

 من زنم

                  سرشار از فسونگری

                        پر از جاذبۀ جنسی

                              تا به سببِ آن

                                    ( که تنها تو از من طلب می کنی

                                                 نه هيچ زنِ ديگری)

                                                           مرا شيطان بنامی!

 من زنم

       من می دانم که مردِ من

        موهايِ بافته و رژِ صورتی دوست دارد

         من هر روز - به گاهِ آمدنِ او - 

         موهايم را می بافم

         و رژِ صورتی به لب می زنم

                              - تا مرا اسيرِ خواستن هايت بدانی-

من زنم

     -زنِ تو-

       در گوشم نجوا کن

           که مرا با تمام زنانگيم می پرستی!